Herfst

bladeren sieren je graf
gevallen, zoals ook jij los moest laten

rood, geel, bruin
het ziet er vrolijk uit

mijn ogen zien het
en mijn hart huilt

ineens is het daar
staande aan je graf
de intense droefenis
het diepe gemis

het bankje vlakbij
biedt troostend plaats

ook hier bladeren
overal is kleur

in mij ontbreekt de kleur
het licht lijkt er niet te kunnen komen

eenzaam verlaat ik je graf
steeds trager gaan mijn stappen
het is hier immers mooi
toch wel