Zondagskind in de inktzwarte avondlucht

gehuil als van een gewond dier

een echo van de mond die strompelend struikelt over tekst


tranen als waren het rivieren 

weerklank van de ogen die nietsziend alles doorgronden


woorden als slappe gebaren

spiegeling van oren die ze nauwelijks horen kunnen



Reacties